perempuan yang menangis

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:gerimis, hujan, kupu-kupu, malam hujan, perempuan malam, perempuan menangis, puisi, puisi cinta, puisi tentang hujan

dari puncak menara
gerimis mengalir
antara merah semboja
dan akar-akar legam
menuju telaga
senyap dan samun

maaf

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:gerimis, hujan, maafkan, malam hujan, matahari, matahari timur, pemakaman, puisi, puisi cinta, puisi tentang hujan, sunrise, sunset, surat cinta

gerimis
berkejaran dalam labirin
seperti kanak-kanak
dengan sejumput rindu

Ladang Jagung: Sunset

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:gerimis, hujan, malam hujan, matahari, matahari timur, pemakaman, puisi, puisi cinta, puisi tentang hujan, sunrise, sunset, surat cinta

bukan kata, hanya daun-daun jagung
mengiris penat udara
berdesakan lirih

Ladang Jagung: Sunrise

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:gerimis, hujan, malam hujan, matahari, matahari terbit, matahari timur, pemakaman, puisi, puisi cinta, puisi tentang hujan, sunrise, surat cinta

aku mencarimu
pada tiap jengkal kaki langit
yang terbakar

es campur

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:gerimis, hujan, malam hujan, puisi, puisi cinta, puisi tentang hujan, sambal bajak

terik sekarat dalam cawan perak bergambar spongebob-squarepant
sesekali, debu memecah dengus cpu komputer yang begitu lelah
terjaga dari pagi ke pagi

hujan musim ini

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:gerimis, hujan, malam hujan, puisi, puisi cinta, puisi tentang hujan

musim tak juga pecah diterjang kawanan serangga berebut lelah di utara
lanskap kering ladang jagung juga sisa-sisa api di ladang tebu
menyumpahi matahari yang tak kunjung berhenti berlari
kabut sesaat datang, lalu hilang menelusup dalam celah tanah gersang

gerimis

24 Oktober 2009 in Puisi-puisi Saya
Tag:bersama kabut, cinta tak bersayap, gambar wajah, gelap tersekat, gerimis, hujan, jauh, ketika malam, ketika rindu mendekap, kupu-kupu, lanskap, larik-larik gerimis, layar kaca, lelah, luka angin, malam gerimis, puisi, puisi cinta, rinduku

wajah itu begitu muram
bukan seperti engkau yang kukenal
kalung tergantung di leher dan kacamata hitam
berpelukant erat seperti mimpi di malam suram